« وقاحت در اطلاع رسانی | دفتر اصلي | وزير نفت پرررررررررررر »
November 09, 2005
جنجال در برون، سازش در نهان
در مطلب «اصولگرایی اصولگرایان و منافع ملی» سعی کردم به قسمتی از راهبردهای سیاست خارجی اصولگرایان که در آن تنها منافع ملی ایران به تاراج گذاشته می شود اشاره کنم، در این قسمت به یک خصوصیت دیگر محافظه کاران ایرانی که به تازگی نمودهای عینی تری نیز یافته اشاره خواهم نمود.
یکی از شعارهای ای که اصولگرایان مدام از آن بعنوان یکی از محوری ترین شاخصه های سیاست شان نام می برند همانگونه که در مطلب قبل نیز اشاره بدان شد عدم تسلیم در برابر غرب و به طور کلی «قدرت های روزگو» در عرصه بین المللی است که این سیاست فی نفسه سیاست درستی و در چارچوب حفظ منافع ملی است، اما اینکه آیا آقایان به این سیاست در عمل نیز پایبند هستند یا تنها حرف آن را می زنند خود قصه مفصلی است.
پس از روی کار آمدن دولت جدید، اعلام کردند که در خصوص مسئله هسته ای کشور دارای راهبرد و راه حل های ویژه ای هستند و بر همین مبنا مذاکرات با سه کشور اروپایی را لغو و اعلام کردند که با تمامی اعضای شورای حکام مذاکره خواهند کرد و یا اینکه نگاه از غرب در این قضیه به نگاه به شرق تغییر یافته است.
با این سیاست جدید اولین ثمره آن به بار نشست و شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی اولین قطعنامه شدیدالحن خود را برعلیه ایران به تصویب رساند به طوری که متحدترین کشورهای ایران نیز به آن رای موافق دادند، پس از این ماجرا با هوچی گری و داد و فریاد ادامه یافت و کار بدانجا کشید که اعلام کردند که پیشنهاد سازنده رئیس جمهوری تمامی مشکلات پرونده هسته ای را حل و فصل خواهد کرد و پس از آنکه این پیشنهاد در سازمان ملل ارائه گردید به فاصله یک هفته دومین قطعنامه علیه ایران که لحن شدیدتری داشت نیز به تصویب رسید و در آن خواسته های متعددی نظیر اجازه یافتن برای مصاحبه با نظامیان و دانشمندان ایرانی قید شد.
در ابتدا دولت و حاکمیت به سر و صدای زیاد و مانورهای تبلیغاتی اعلام کردند که به هیچ عنوان این قطعنامه پذیرفتنی نیست و ما زیر بار نمی رویم و ملت زیر بار اینچنین تصمیم هایی نمی رود و در یک بیانیه وزارت خارجه به قطعنامه پاسخ داد و آنرا خلاف اصول آژانس دانست و اجرای آن را رد کرد.
اما حال چه اتفاقی افتاده است .....
جمهوری اسلامی اقدام به اجرای اولین بند این قطعنامه نموده و آن مصاحبه بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی با نظامیان و دانشمندان کرده و بازرسان به آسانی با آنها مصاحبه کرده اند.
این سئوال مطرح می شود که آیا تنها جو سازی و شعارهای تند و پوشالی دادن مخصوص افکار عمومی مردم ایران است و در عمل و در نهان راه سازش را در پیش گرفته اند.
این چه اصولگرایی است که تنها در خصوص مردم ایران آن هم به صورت حرف های پوشالی اجرا می شود و در جای دیگر هر آنچه خواسته اند به اجرا در می آورند.
بهتر است محافظه کاران که به لحاظ دینداری و خلوص و ترس از معاد و .... هیچکس را یارای مقابله با آنان نیست به این نکته هم نگاهی بیندازند که فریب افکار عمومی داخلی و از آن سو وادادگی خارجی ره به هیچ جایی نخواهد برد.
« وقاحت در اطلاع رسانی | دفتر اصلي | وزير نفت پرررررررررررر »