1.

در جريان انتخابات رياست جمهوري سال 84 "اصلاح طلبي پيشرو" بعنوان نمادي از اصلاح طلبي در فضاي سياسي ايران ‏مطرح گرديد که هرچند در آن زمان به پيروزي در انتخابات نرسيد اما موفقيتش با توجه به ظرف زماني بين مطرح شدنش تا به ‏راي مردم گذاشته شدنش قابل قبول بود و در نوع خود نمره قبولي گرفت.

‏"اصلاح طلبان پيشرو" با اعتقاد به قانون اساسي بعنوان ميثاق ملي خود را وفادار به شعارهايي چون حقوق بشر، آزادي اقليت ‏هاي قومي و مذهبي مي دانستند. اينان نکات اساسي و شعارهاي کليدي اين گروه از اصلاح طلبان بودند که در جامعه با اقبال ‏مناسبي نيز برخوردار شدند، هرچند نتوانستند راي اکثريت را براي اجرايي شدن کسب کنند.

‏2.

شايد تعريف واژه "اصلاح طلبي پيش رو" از سوي هر گروهي به گونه اي باشد، عده اي اين شعار را نماد تندروي و عبور از ‏خط قرمزها معرفي کنند، برخي آن را ابزاري براي از ميدان به در کردن حريف سياسي و حذف وي از صحنه بشمارند، و ‏گروهي نيز آن را بازگشت به آرمانهاي اصيلي که مردم برايش انقلاب کرده اند و استقرار دمکراسي، حقوق بشر، آزادي سياسي ‏و اجتماعي و ... بدانند.

اما به واقع تعريف اين واژه تنها از سوي نمايندگان فکري اين واژه امکان پذير است و آنان نيز کاملا معتقدند که اصلاح طلبان ‏پيشرو تنها به دنبال بسط و گستره دمکراسي و متعلقات آن در جامعه امروز ايران براي رسيدن به فرداي بهتر هستند.

‏3.

سيدمحمد خاتمي در هفته هاي اخير پس از ماهها دعوت گروههاي سياسي و شخصيت ها و اهالي فرهنگ نهايتا وارد عرصه ‏انتخابات رياست جمهوري شده است.

با وجود تجربه انتخابات سال 84 خبرها حاکي از سه پاره شدن اصلاح طلبان در انتخابات آتي دارد و با نگاهي گذرا به ليست ‏حاميان سيدمحمد خاتمي در اين دوره و مقايسه گذري با حاميان ايده اصلاح طلبي پيشرو در انتخابات گذشته خواهيم ديد که ‏اکثريت قابل توجهي از حاميان خاتمي، حاميان اصلاح طلبي پشرو بوده و هستند.

بايستي اين مسئله را مايه شعف دانست که ايده هاي چون حقوق بشر، دمکراسي، آزادي هاي سياسي و اجتماعي، آزادي هاي ‏مطبوعاتي که اصلاح طلبان پيشرو از آن دم مي زنند امروز يک نماينده فکري موجه به نام محمد خاتمي يافته است و اين مسئله ‏را بايد به فال نيک گرفت.

به اميد آنکه اين تولد دوباره اين بار با تلاش به ثمر بنشيند.