هوشنگ :

نیاز به دلتنگی نیست عزیز جان! شما کمابیش بیست سال زمان داری تا آسمان همه جا را ببینی و رنگ‌هایش ‏را بسنجی. بی بازگشت عمری است که می‌رود. و چه بهتر که در جستجوی رنگ‌های آسمان همه جا بگذرد. ‏بهترین برای سن و سال شما جستجوی رنگ‌های آسمان‌های همه کهکشان‌های همه جای زندگی است. تا ‏پس از 50 سالگی بیاید و رنگ‌های آسمان‌های همه جایی که جسته‌ای دل و جانت را رنگ‌آمیزی کرده باشد و ‏جوانی دیگری آغاز کنی. به زبان خودمانی خودمان. تا به حال را به نصب سیستم عامل گدرانده‌ای. زمان یافتن و ‏نصب برنامه‌های گوناگون و روزآمد کردن آنهاست. فرزند زمانه خویش. همچنان که اخوان بود و شکست و ‏نومیدی‌های زمانه‌اش را سرود کرد. و اگر او تواست سرود خوان راستین زمانه‌اش باشد برای آن بود که به سن و ‏سالی کمابیش به سن و سالی شما با پیشانی باز سروده بود: به حیرتم که در آزار ما چرا کوشند، که کس ‏ندیده در آزار هیچ کس ما را. و یک عمر نیز با پیشانی باز چنان زیست و کس ندید در آزار هیچ کس او را.‏

me :

ولی من می مونم اینجا با دلی که خیلی تنگه
می دونم هر جا که باشم آسمون همین یه رنگه!