از كسي كه هيچگاه در انتظار زندان مانده اي نبوده نمي‌شود انتظار داشت كه معني رنج و درد خانواده را بفهمد، كاش آن موقع كه براي روزي كسي از حالش خبر نداشت مي‌دانست كه من و ابطحي چه حالي داشتيم، اما حيف گاهي انسان زود فراموش مي‌كند و سعي مي‌كند همه چيز را از زاويه «فيلم هندي» ببيند در حاليكه اين داستانها از اساس ستم به خانواده هاست.

پاسخ براي گفتن به ساير مطالب هست اما دليلي براي بيان آن نميبينم.