بالاخره پدرم از تجربه بيماري دوماهه‌اي كه كاملا زمين‌گيرش كرده بود چيزي در وبلاگش نوشت، البته زيادي فلسفي نوشته:

نمی دانم تاکنون چقدر به این فکر کرده اید که آدمی چقدر مختار است ومی تواند کار خود را تدبیرنماید؟یااینکه ما همه گرفتار تقدیر هایی هستیم که از آن گریزی نداریم؟ دلیل اینکه گرفتار چنین فکری شدم بیماری ای بود که بدان دچار شدم ونزدیک دو ماه تقریبا زمین گیرم کرد وبه ویژه در ماه رمضان مرا از انجام هر کاری بازداشت وبدتر از همه اینکه حال وهوای نوشتن را هم جز به حسب ضرورت از من گرفت.ومتاسفانه در این حال وهوا کامپیوتر دستی حنیف را هم سوزاندم که رابطه ام با دنیای مجازی قطع شد وکلی هم خرج روی دستم گذاشت!خلاصه کم کاری ودوری ام در این دوماهه به تقدیری برمی گردد که در آن گرفتار شدم واز آن گریزی نبود.

ادامه را اينجا بخوانيد.