زهرخند :

کودکی ما ، جوانی ما ، و شاید پیری ما تنهامقتولینی باشن که هیچ کس به جرم کشتن اونا قاتل شناخته نمیشه ، اگر هم بشه هیچ قاضیی نیست که جرات حکم محکومیت صادر کردن برای قاتلش رو داشته باشه .

afshin :

man kole zendegimo azash talabkaram

:

حنيف عزيز: يادت باشه فيلمی ساخته شد به نام نسل سوخته! ميخوام بگم که کودکی و نوجوانی که هيچ، تمام زندگی ما سوخت! کودکی و نوجوانی سالهای خوبی اند اما جوانی چی؟ به نظرم جوانی يک عمره که بدليل نبود امکانات و ايدئولوژی خشن باقی مانده از همون جنگ آقا صدام! مجالی برای من و امثال شما برای عرض اندام و بالنده شدن نذاشته... حالا با تمام وجود معنی کلمه نسل سوخته رو درک می کنم.

محمد :

سرنوشت همین بود.

حالا :

ماه گرفتگی با یک افشاگری به روز شد.

Ardalaan :

Haj agha Hanif,
It seems to me you are blowing into the horn from the wrong end. Personally, to hell with Saddam and hope he rots in hell, but I think you need to ask people like your father what happened to your childhood and your youth. See, as always the pseudo intellectuals in Iran try to find someone else, most likely a foreign power or person to blame for their own shortsightedness and mistakes.

سعيد صالحي :

دوست عزيز
من شهامت شما راتحسين مي كنم.
اما قلم شما "خشن " است و هيچ
نوشته اي را به پايان نمي بريد
مگر آنكه با تيزي قلم نيشي بزنيد.اگر مي خواهيد سياست -پيشه اي مبارز طلب باشيد خيلي
خوب است ( به تعبير همين ديروز
ابراهيم نبوي در مورد پدرتان
توجه كنيد )اما اگر ميخواهيد
روزنامه نگاري اصلاح طلب و صلح-
جو باشيد راه ماندگارتري برگزينيد .سعيد صالحي

:

حالا ما که خدا را شکر هنوز هستیم, آنها که جانشان را از دست دادند چه؟

sima :

ما همه ی عمرمون رو باختیم به عبارتی. وقتی از بچگی به طرز عجیبی به خاطر شرایط جنگ، قانع بار اومدیم،
وقتی یاد گرفتیم با هر چه هست بسازیم، وقتی از بچگی پدر و مادر ِ پدر و مادرمون شدیم، دیدیم تو اون شرایط به چه سختی ای زندگی می گذرونند ما هم زود بزرگ شدیم. کودک نبوده، بزرگ شدیم.
من اون روزی که توی دبستان کلاس چهارم بودم و تهران بمب باران شد، اون لحظه ای که یکی از بچه های کلاس اول رو که از ترس مرگ گریه می کرد، آروم می کردم و بهش گفتم نترسه، اون لحظه خیلی زود کودکی ام رفت و بزرگ شدم. در حالی که هم سن های من در جاهای دیگه ی دنیا نگران فلان اسباب بازی بودند...