بالاخره رامين جهانبگلو هم آزاد شد. چند هفته پيش نيز مانا نيستاني و مهرداد قاسم‌فر و هم پس از 90 روز آزاد شدند و پيش از آنها نيز منصور اسانلو پس از ماهها زندان به خانه بازگشت.

اين آزادي‌ها از اين جهت كه با فاصله از يكديگر انجام گرفته است شايد چندان مورد توجه قرار نگيرد و بيشتر نفس آزادي اين بي‌گناهان را همه مورد توجه خود قرار دهند اما اگر به روند و سير آن دقت كنيد متوجه مي‌شويد كه حاكميت براساس حساسيت هاي خارجي زندانيان اقدام به آزادي آنها كرده است.

حال اين آزادي‌ها را با يك مسئله ديگر مقايسه كنيد، كوفي عنان دبيركل سازمان ملل متحد در روزهاي آينده به ايران سفر خواهد كرد و پيشنهاد مي‌كنم تاريخ قطعي شدن و اعلام سفر دبيركل سازمان ملل را با آزادي اولين زنداني كنار هم قرار دهيد. پاسخ مثل روز روشن است ...

رامين جهانبگلو حساسيت برانگيز‌ترين زنداني سياسي بين المللي ايران بوده است و آزادي او يك هفته پيش از اين سفر مهر تاييدي جدي بر اين نظريه است و ممكن است موسوي خوئيني و احمد باطبي نيز در همين روزها مشمول سفر كوفي عنان شوند.

حاكميت يكپارچه و به اصطلاح اصولگرا چندان هم اصول موصول ندارند و به قولي وقتي كه «زور پر زور» اصول كه هيچي ممكن است دست از حق مسلم هم يك روزه بردارند.

با اين تفاصيل از آقاي عنان تقاضا مي‌كنم كه رحمي به فعالان سياسي و مطبوعاتي و دانشجويي و روشنفكري ايران بكنند و براي حفظ جان آنها از برخورد سرشان با اجسام سخت(!) يا اتفاقات معمولي كه در حمام‌هاي زندان ها رايج شده(!) در ايران بمانند.

***
چند نكته هم در خصوص مصاحبه رامين جهانبگلو:

يكم: در اين مصاحبه اختياري در كار نبوده زيرا محل آزادي جهانبگلو روبروي خبرگزاري ايسنا بوده

دوم: اينكه برخي دوستان نوشته اند كه بايد نحوه جديد رفتار را به فال نيك گرفت، بسيار عجيب است زيرا قطعا اين دوستان درك نمي‌كنند كه در پس پرده اين رفتار تازه آزاده شده، چه رفتار نابهنجاري رخ داده كه وي اينچنين مطيع دست به اين اقدام مي زند.

سوم: اين مصاحبه يك قران ارزش ندارد بمانند مصاحبه هايي كه در گذشته و يا در جريان پرونده وبلاگ نويسان رخ داد، بايستي منتظر آتش زير خاكستر اين مصاحبه باشيم كه اميدوارم چندان به طول نكشد كه خاكستر آتش را فرو ببرد.