شب گذشته با يك اس ام اس به تماشاي فيلمي كه داشت از شبكه سوم پخش مي‌شد پرتاب شدم – توضيح اينكه سيماي ملي را تماشا نمي كنم – خلاصه ديدم كه صحنه هاي ابتدايي فيلم «سيريانا» با بازي شاهكار «جرج كلوني» در حال پخش است، متوجه نشدم صحنه هاي اول فيلم در مجلس پارتي تهران يا ويسكي خوردن جوانان ايراني را چطور پخش كرد، اما ديدم كه چهره ترسناك آن مرد عرب – القاعده اي - را كه اسلحه در دست داشت و تهديد مي‌كرد را به راحتي سانسور كرد.

متاسفانه طبق معمول دوبله فيلم براساس خواسته حاكميت ايران تغيير كرده بود و سناريوي ديگري براساس آنچه امروز حاكمان مي خواهند در فيلم اجرا مي شد و گويي جرج كلوني و ساير دست اندركاران فيلم داشتند سناريوي جمهوري اسلامي را بازي مي‌كردند.

فيلم Syriana را چند روز پيش از اين ديده بودم و مترصد فرصتي بودم تا در موردش بنويسم، اما آنچه من ديدم و آنچه من از سناريوي فيلم برداشت كردم بسيار متفاوت بود با آنچه كه ديشب در قسمت هايي از اين فيلم كه تحت عنوان «سينماي سلطه» پخش شد و البته اسم فيلم را هم با اجازه كارگردان و نويسنده فيلمنامه به «توطئه در خاورميانه» تغيير داده بودند ديدم.

اگر از غيرقانوني بودن حق پخش فيلم توسط رسانه ملي و عدم توجه به حقوق صاحبان اين اثر بگذريم، دست بردن در متن و سناريو و تغيير آن به صورتي كه باب سليقه آقايان حاكم بر اين نظام، غيراخلاقي‌ترين عملي است كه مي شود با يك اثر هنري – سينمايي كرد و البته نهايت اخلاق اسلامي آقايان است.

نمي‌خواهم بگويم كه فيلم بر عليه ايران نيست - البته برعليه حاكمان ايران است نه ايران – اما وقتي كه توانايي مقابله فرهنگي با يك محصول فرهنگي را نداريم نبايستي براي پوشاندن عيب مان دست به دخل و تصرف در يك اثر ببريم تا خودمان را توجيح كنيم.

از نكات بامزه فيلمنامه فارسي – همان سناريو جمهوري اسلامي براي اين فيلم – اين بود كه در يك صحنه در يك مدرسه مذهبي عربي كه در طول فيلم مشخص مي شود مختص شستشوي مغزي جوانان براي انجام عمليات انتحاري جهت اهداف القاعده است، اين بود كه در ديالوگ هاي فارسي معلم اين مدرسه القاعده داشت تئوري هاي نظام جمهوري اسلامي را به شاگردان و بچه هاي تحت تعليمش آموزش مي داد، بقدري اين صحنه براي مني كه فيلم اصلي را ديده بودم مضحك بود كه نپرسيد. معلم مدرسه – القاعده – كه تا آنجا كه من مي‌دانم و تحقيق كرده‌ام قاعدتا آنها به دخالت دين در دولت به هيچ عنوان معتقد نيستند در نسخه فارسي داشت اندر مزاياي ادغام دين در دولت صحبت مي كرد و شاگردانش – بخوانيد ملت ايران – را توجيه مي كرد كه اين دو مستلزم يكديگرند و اگر نباشند فروپاشي اي مانند آنچه در نظام ليبرال دمكراسي غرب – براي فهم به اين بخش به نامه اخير رئيس جمهور به بوش مراجعه شود - بر سر ما مي آيد.

جالب اينكه ميزان متني كه اين عالم ديني داشت مي‌گفت از صحنه اصلي فيلم هم بلندتر شده بود و براي لاپوشاني اين ماجرا تدوين جديدي نيز بر روي فيلم صورت گرفته بود و چندين صحنه مدام تكرار مي شد.

واقعا براي مسئولين ايدئولوژيك اين نظام و صداوسيما متاسفم كه ديگر مجبور شده‌اند حرف هايشان را از طريق يك معلم مدرسه القاعده بيان كنند، آيا واقعا اينقدر در رساندن پيامشان دچار مشكل شده اند؟

از بقيه دست كاري هاي فيلم ديگر مي گذرم چون يادآوري آن براي خودم هم كمي عذاب آور شده، در روزهاي آينده حتما در خصوص اين فيلم خواهم نوشت و توضيحات كاملي را در خصوصش خواهم داد.