اينبار نوبت مانا ست
سرنوشت ما روزنامه نگاران سرنوشت غريبي است، به هر بهانه اي كساني كه بايد مسئوليت را قبول كنند فرار را بر قرار ترجيح ميدهند و اين وسط روزنامه نگار است كه مانند گوشت قرباني با او برخورد مي شود.
مانا نيستاني هم بازداشت شد، روزنامه هم توقيف شد، اما به قول يكي از دوستان، روزنامه چند روز ديگر باز مي شود، اما آيا مانا آزاد خواهد شد؟
اكنون مانا در كدام گوشه از اين شهر تنها نشسته ....
بر سر در ورودي اين حرفه نوشته اند «اينجا امنيتي وجود ندارد»
كم كم تعداد بازداشت شدگان اهالي فكر و انديشه در حال افزايش است،
فشار بين المللي = فشار داخلي
لينك هاي كامل زن نوشت از ماجراي هاي پيرامون روزنامه ايران
نظرات
احمد ابوالفتحی :
کاریکاتور مانا توهین به هیچ کس و هیچ قومی نبود. توهین چارچوبه ای دارد. توهین باید با نیت و قصد قبلی صورت بگیرد... فکر میکنم باید روی موضوع بیشتر کارشود
احمد ابوالفتحی - May 24, 2006 10:13 PM
فاران :
این قضیه رو هم خیلی شورش کردن.
ملت ما مشکل اساسی با کاریکاتور دارن.
البته این فقط یه جرقه بود. مشکل تبعیض قومی و مذهبی در نظام ولایی به شدت وجود دارد و فقط یه بهانه لازم بود تا این دمل سر باز کنه که پیش اومد.
مسئله این کاریکاتور نیست فقط. ریشه ها عمیق تر از این حرفاست.
فاران - May 25, 2006 1:05 AM
یاشار :
خیلی تند نرو آقای مزروعی. یک آدم معتقد به جامعه مدنی، نمی آید زبان میلیون ها ایرانی را به زبان سوسکی تشبیه کند. فرق است بین لودگی و طنز آگاهی بخش. فرق است بین تلاش برای اصلاح جامعه با آب در آسیاب تجزیه طلبان ریختن. باور کن که بین این و آن فرق، بسیار است!
یاشار - May 25, 2006 1:38 AM
مملی :
به نظر من هم کاریکاتور آقای نیستانی توهین نبود . بالاخره ملت باید سرشون به یک چیز گرم باشه یا نه ! اگر نباشه ممکنه کارهای خطرناک انجام بدن ! و اینها (افرادی مثل آقای نیستانی )همه واسطه اند !
مملی - May 27, 2006 5:11 PM